“De wereld van de stoffeerders is een kleine wereld. Mijn vader was het en mijn decaan bleek ook verre familie. Als je een opleiding volgt voor stoffeerder ga je een dag naar school en werk je er vier bij een bedrijf. Op school leer je alles over garen, stoffen en het leggen van tapijt en in de winkel leer je de praktijk: met klanten omgaan en het toepassen van de kennis.”
Sport
“Nu werk ik sinds acht maanden bij woonwinkel Roobol. Ik stoffeer niet meer zelf en hou me hier fulltime bezig met het verkopen. Ook erg leuk. Het werk is heel gevarieerd; het ene uur sta je met iemand gordijnen uit te zoeken en een uurtje later geef je advies over vloerbedekking. Soms moet je mensen ook echt overhalen, het is bijna een sport! Ook moet je soms mensen adviseren over de inrichting van hun huis, vooral als ze echt geen idee hebben wat ze willen. Dan hebben ze net een nieuw huis gekocht en komen ze meer om te kijken wat je ze allemaal kunt bieden. Dan moet je goed kunnen luisteren naar de klant. Als iemand astma heeft, kun je hem geen tapijt aansmeren.”
EK vloerleggen
“In januari heb ik nog meegedaan met het Europees Kampioenschap stofferen. Dat werd gehouden op een grote interieurbeurs in Duitsland. Toen moesten we met een groepje Nederlandse stoffeerders binnen drie dagen vijf verschillende soorten vloeren leggen, met laminaat, tapijt en tegels met een eigen inzet. We zijn mooi tweede geworden! Dat is wel heel leuk om te doen hoor.”
Gevoel voor rekenen
“Gevoel voor styling moet je wel hebben in dit vak. Weten welke materialen en kleuren mooi zijn samen. Maar je moet ook goed kunnen rekenen. Als mensen een bepaald oppervlak vloer nodig hebben, willen ze weten hoe duur ze uit zijn. Dan moet jij het snel kunnen uitrekenen. Het bevalt me hier erg goed, ik hoef nu niet zo nodig verder. Ik heb even geen ambitie, behalve hier blijven werken. Een eigen zaak hoef ik niet hoor, dat lijkt me veel te veel stress, daar heb ik geen zin in.” | 
